სიყვარული....

ლალი მასწავლებელმა მოგცა დავალება 17 აპრილის შესახებ დაგეწერათ.მოგესალმებით.მე ვარ ლუსინე არზუმანიანი,მარნეულის მუნიციპალიტეტის,სოფელ ხოჯორნის,საჯარო სკოლის მეთერთმეტე კლასიდან.მე ეს დავწერე 17 აპრილს ამიტომაც არის ახლანდელ დროში.დღეს 17 აპრილია და ჩემთვის ძალიან პატივისმოყვარული,საინტერესო და ემოციებით სავსე დღე,იმიტომ რომ დღეს არის „დედა ენის„ ღონისძიების დღე ჩვენს სკოლაში.ყველა მოდიან და მიდიან,როგორც ქორწილის დროს.დღეს არის 2 ღონისძიება ჩვენს სკოლაში,სომხურ და ქართულ ენისთვის.პირველი არის სომხურ ენისთვის.მისი სათაური არის პოეზიის საღმო,მაგრამ მთავარი ისაა,რომ ჩვენს სკოლაში უნდა მოვიდეს ძალიან მნიშნელოვანი ადამიანები:იუსტიცი...დან,თბილისის ეროვნულ ბიბლიოთეკიდან,ჟურნალიდან და სხვა სკოლიდან.მე ამიდან მარტო გავიცანი ვარ ერთ ადამიანთან,ვინც არის თბილისის ეროვნულ ბიბლიოთეკიდან.ის არის ძალიან ჭკვიანი,კარგი,საინტერესო,საყვარელი გიო კილაძე.მე ძალიან მიყვარს და მენატრება გიოს,მაგრამ ერთხელ დავინახე მას.ღონისძიების მთავარი ადგილზე არის კიდევ სასკოლო ლიტერატურულ კლუბი.როგორ დავწერე უნდა იყოს 2 ღონისძიება.მეორე არის ქართულ ენისთვის,მოკლე კლუბის ღონისძიება.სომხურ ენის ღონისძიება ძალიან ლამაზად და კოხტად უნდა იყოს,მაგრამ მე როცა პირველად დავინახე იგი ადამიანებს ცოტა შემეშალა.მე ძალიან მოწყენილი და ავად ვიყავი,მაგრამ მე 5 წუთი ვისეირნე ეზოში და მერე კარგად ვიყავი.მე ვიცი,რომ ჩემს წინ უნდა იყოს ერთი მნიშნელოვანი ღონისძიებაც და ამიტომაც უნდა ვიყო კარგ მდგომარეობაში,მხიარული.სწორია მე ძალიან ავად ვიყავი,როცა შემეშალა,მაგრამ ჩემი თავი უნდა იყოს მაღლა და მაღლა.მე ასე ვიფიქრე.ჯერ დაიწყო და მორჩა სომხურ ენის ღონისძიება,მოდიან მასწავლებლები,დირექტორი,სტუმრები და რამდენიმე მონაწილე-მოსწავლე.ეს ღონისძიება არის მეთორმეტე კლასში,სადაც ჩვენ უნდა გავაკეთოთ ყველა.3 საათის ნახევარია,დაიწყო ქართულ ენის ღონისძიება.ჯერ სონია მღერის,მერე ბავშვები კითხულობდნენ რამდენიმე ლექსები და მოდის ჩემი ჯერი.მე არ შემეშალა,ვარ კარგად,და ისე წავიკითხე ჩემი ლექსი,როგორ არ ვიფიქრე.მე არ გავიგე როგორი იყო ჩემი ლექსის წაკითხვა,მაგრამ ყველა მოეწონას.ეს ჩემთვის არის ძალიან მხიარული და კარგი ამბავი.მე ამისთვის სიტყვა არ მაქვს.მე გუშინდელ ღღეს კიდევ წავიკითხე „საიდა„ მოთხრობა,რომელიც უნდა წავიკითხო ღონისძიების დროს.წავიკითხე კარგად და ვიფიქრე როგორი იყო ეს,მერე ჩემი ფანტაზიით დავხატე.„საიდა„ მოთხრობა დავხატე 2 ფურცელზე,ჯერ დავხატე საყვარელი მოთხრობის გმირების ბავშვობა,მერე დავხატე მეორე გმირის მომავალი ცხოვრება,სადაც ის ეყოლება ბიჭი და ფიქრობს თავის მეგობარზე.მე გავაკეთე ერთი ბარათი,ერთი თაიგული ამ მოთხრობის ავტორ დინა მირცხულავისთვის,ვინც აქ არის.როცა მე მაჩუქე ეს მას ის ძალიან გამხიარულდა და ჩემს ძალიან მოეწონა.ეს ჩემთვის ძალიან დიდი და ლამაზი საჩუქარი არის,როცა დავინახე მოთხრობის ავტორს.მეც ძალიან მომეწონა მას და ძალიან მიყვარს.ის არის ძალიან საყვარელი,კეთილი,კარგი,ჭკვიანი და საინტერესო გოგოა(ქალია).არის პატარა არა ასაკით მარტო სახით და სიმაღლით.მე ძალიან მაღალი ვარ და როცა ვდგავარ მასთან ის გამხიარულდა და ჩვენ გადავიღეთ სურათები.ის აჩუქა ჩემს ძალიან ლამაზი,დიდი,ძვირფასო,საყვარელი,არაჩვეულებრივი საჩუქარი,რომელსაც მე ძალიან მომეწონა.ავტორი დინა მირცხულავა არის ჩემს გულში,მაგრამ ჩემი გული სიყვარულით სავსეა და იქ არის კიდევ ძალიან საყვარელი ერთი ადამიანი ჩემი ქართულ ენის მასწავლებელი ლალი მარგიანი.ეს ყველა ის გააკეთა,ამიტომაც მე გავიცანი დინასთან,გიოსთან,ირმასთან და სხვა.მე ჩემს ცხოვრებაში არ მქონდა ასეთი ღონისძიება,არ დავინახე ისეთი ადამიანებს.ეს არის ჩემს ცხოვრების მნიშნელოვანი ფაქტი.ეს დღე არის და იქნება ჩემს გულში,სულში და თავში.მე მინდა ვუთხრა მადლობა ყველას,აუცილებლად ლალი მარგიანს,მერე დინას.მადლობა ლალი მას,ჩემო საყვარელო(დედოფალო).თქვენ ხართ თუ სოფლის,თუ სკოლის გული.17 აპრილი.დღე,რომლის გამეორება არ იქნება.ეს არის და იქნება ჩემს ჩხოვრების დიდი და მნიშნელოვანი ნაწილი.არ მაქვს სიტყვები ამისთვის მარტო ვიცი,რომ მიყვარხართ ლალი მას და დინა მირცხულავას.მე ახლა მყავს მეგობარი,უფროსი და და ერთი ადამიანი,ვინ უყვარს ჩემს.იყო სიყვარულით,ფერებით,სიცილით,ლამაზით,კოცნით,ემოციებით,სიყვარული სახეებით და ადამიანებით სავსე დღე.მადლობა ღმერთო,რომ დედამიწზე,ჩვენს სოფელში,კონკრეტულად ჩვენს გვერდზე არის ლალი მასისთვის ქალი ან ადამიანი.მე ჩემს გულით ვწერ მადლობა.მრავალს დაესწარით,დიდი მადლობა.მე ახლა ძალიან შორს ვარ შენგან დინა ამიტომაც მენატრება ღრმა.მე ჩემს დღიურში უნდა დავწერო იმ დღეზე.ვაი მე ბოდიში ლალი მას მე კიდევ ძალიან მომეწონა თქვენი ტორტი,რომელიც ძალიან ლამაზი,გემრიელი და რო მთავარია თემისთვის იყო.მადლობა,რომ ასეთი ხართ.მადლობა კიდევ თქვენს მშობლებს და კავშირი არ არის ისინი სად არიან.მადლობა მასაც,მაგრამ ძალიან ღრმა.ბოლოში ბოდიში ლალი მას,თუ ჩემი ერთი სიტყვა არის სევდიანი და ცუდი....მიყვარხართ ყველას და მენატრება დინას,გიოს....17.04.201

მოგესალმებით მე ვარ ეთერი ავეტისიანი ხოჯორნის საჯარო სკოლის მეთერთმეტე კლასისი მოსწავლე.
ლალი მასწავლებელმა მოგცა დავალება 17 აპრილის შესახებ დაგწერათ და მეც დავწერე...
17 აპრილის იყო ჩვენი ღონისძიება, რომელიც ორი ნაწილისგან შედგებოდა. პირველი სომხურ ენაზე და მეორეც ქართულ ენაზე. მე ორივეშიც მქონდა ლექსი და ძალიან ვნერვიულობდი. ვფიქრობდი როცა სცენაზე ვიქნები ყველაფერი რაც ვიცი დამავიწყდება ისე ძალიან ვფიქრობდი ღონისძიებაზე,რომ ღამე არ მეძინებოდა და მარტო ღონისძიებაზე ვფიქრობდი როგორ იქნება? როგორ უნდა შეხვდეთ ჩვენს სტუმრებს? დროზე გავაკეთებთ ყველაფერს და როცა სტუმრები მოვლენ ყველაფერი მზად იქნება თუ არა? ბოლოს და ბოლოს დავიძინე, მე მგონი ორის ნახევარი იყო.
გავიღვიძეთ მე და ჩემმა დამ და სკოლაში წავედით. ყველაფერი არეული იყო. ყველარეპეტიციას აკეთებდა. თორმეტ საათზე უკვე ყველაფერი იყო მზად. ველოდებოდით სტუმრებს. იმ დღეს ყველანი იყვნენ ლამაზი განსაკუთრებით ჩვენი ქართულის მასწავლებელი და ქართულ ღონისძიების ხელმძღვანელი ლალი მარგიანი. ყველაფერი იყო ძალიან ლამაზი და თავის ადგილზე.
სომხურ ენაზე ღონისძიება როცა მორჩა ჩვენ ბავშვები უკვე ქართული ღონისძიებისთვის ვემზადებოდით. უფრო მეტად ვნერვიულობდი არ ვიცი რატომ, ალბათ იმიტომ, რომ ვარ სომეხი და უნდა მოვემზადო ქართული ღონისძიებისთვის. როცა ჩემს ლექსებს ვკითხულობდი, ხელები ისე მიკანკალებდა, გულიც ჩქარა მიცემდა. ოთხი საათი იყო და უკვე ყველაფერი მორჩა შეხვდით დინა მირცხულავას. ძალიან ლამაზი, კეთილი გოგო იყო, ყველა კითხვას სიცილით პასუხობდა. შევხვდით კიდევ გიო კილაძეს. ოქრო ადამიანი არის, ძალიან კეთილი სახე აქვს. ეს ოკვე მეორე შეხვედრა იყო მისთან და ძალიან სასიამოვნო შეხვედრა. დარწმუნებული ვარ, რომ კიდევ შეხვდებით ჩვენ, მეთერთმეტე კლასელები დინა მირცხულავას, გიო კილაძეს და ჩვენი ლალი მარგიანს. ძალიან მენატრებით და გელოდებით....

მოგესალმებით მე ვარ ნელი მათოსიანი ხოჯორნის საჯარო სკოლის მეთერთმეტე კლასის მოსწავლე.ლალი მასწავლებელმა მოგცა დავალება 17 აპრილის შესახებ დაგეწერათ.17 აპრილის ჩვენი სკოლაში იყო დედა ენის ღინისძიება.პირველე იყო სომხურ ენის დღე,ამ ღონისძიებაში თბილისიდან იყვნენ ძალიან მნიშვნელოვანი სტუმრები.გამგეობიდანაც იყვნენ სტუმრები.ერთი საათი იყო სომხურ ენის ღონისძიება მერე იყო ქართული ენის დღე.ამ ღონისძიების ყველაზე მნიშვნელოვანი სტუმრები იყონ,დინა მირცხულავა რომელიც არის აფხაზეთიდან დევნილი, ის არის ძალიან ლამაზი,კეთილი, სასიამოვნო და ჯკვიანი.მე ძალიან მომეწონა დინა,მინდა მასთან დიდხანს ვიმეგობრო,ჩვენ წავიკითხეთ დინას რამდენიმე ნოველა.ის ძალიან გახარებული იყო,რომ ჩვენ წავიკითხეთ მისი ნოველები,მერე მან მითხრა,რომ ჩვენ ძალიან კარგად ვკითხულობდით ინტონაცია და ყველაფერი სწორი იყო..იყო ჩვენი საყვარელი გიო კილაძე,ჩვენ უკვე ვიცნობდით ის ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორის მოადგილეა.ჩვენ იქ მონაწილეობა მივიღეთ ბუკლეტების კონკურსში.ასევე იყო რესურსცენტრის წარმომადგენელი ირმა დავაძე,მერის მოადგილე ზაურ ტაპატაძე და გაზეთ "ვრასტანის"(საქართველო) რედაქტორი ვან ბაიბურთიანი.ძალიან კარგი,მნიშვნელოვანი დღე იყო ჩვენთვის,იმიტომ რომ ასეთი სტუმრები გვყავთ და გვინდოდა რომ ყველაფერი კარგად ყოფილიყო,ძალიან ვნერვიულობდით აბა როგორ,იქნება ყველაფერი და ასე შემდეგ.მაგრამ ყველაფერი კარგად მოხდა,სტუმრებს ძალიან მოეწონათ ჩვენი გამოსვლები .ბოლოს და ბოლოს ყველაფრისთვის უნდა მადლობა ვუთხრათ ჩვენი საყვარელი,ჭკვიანი,ლამაზი ქართული ენის მასწავლებელს ლალი მარგიანს,ის რომ მოვიდა ჩვენს სკოლაში,ჩვენს ცხოვრებაში ძალიან ბევრი რამე შეიცვალა.ჩვენ გვინდა რომ უფრო კარგად ვსწავლობდით და წინ წავიდეთ,ეს ყველაფერი ჩვენთვის გააკეთა ლალი მასმა,ის არის ძალიან,ძალიან ჭკვიანი,მგონიერი სასიამოვნო ლამაზი ქალი.მე ვფიქრობ რომ ის არის ერთადერთი ქალი რომელიც ასეთია.ის დაგვეხმარა რომ ჩვენ ბევრ პროექტებში ვმონაწილეობთ და მადლობა მას რომ ჩვენ ვართ უკვე ცნობილი, ჩვენ გვიცნობს მთელი საქართველო.მე ძალიან ბევრი რამეები ვისწავლე ლალი მასწავლებლისგან,ჩემს ცხოვრებაში ბევრი რამეები შეიცვალა კარგისკენ.